Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Όνειρα σπόροι





Μέσα στη σιωπή της σκέψης μου
αντιλαμβάνομαι τον εσωτερικό μου κόσμο
σαν έναν σπόρο,
κατά κάποιον τρόπο μικρό κι ασήμαντο,
αλλά και γεμάτο δυνατότητες.

Και βλέπω μέσα του
το σπέρμα ενός θαυμάσιου δέντρου,
του δέντρου της ζωής μου,
σε διαδικασία εξέλιξης.

Κάθε μικρός σπόρος περιέχει
το πνεύμα του δέντρου που θα γίνει μετά.

Κάθε σπόρος ξέρει πώς να μετατραπεί σε δέντρο
πέφτοντας σε γόνιμη γη,
απορροφώντας τους χυμούς που τον τρέφουν,
απλώνοντας τα κλαδιά και τα φύλλα του,
γεμίζοντας καρπούς και λουλούδια
για να μπορέσει να δώσει ότι έχει να δώσει.

Κάθε σπόρος ξέρει
πώς θα καταφέρει να γίνει δέντρο.
Και τόσοι είναι οι σπόροι
όσα και τα κρυφά όνειρα.

Μέσα μας, αμέτρητα όνειρα
περιμένουν τη στιγμή που θα γονιμοποιηθούν,
θα πετάξουν ρίζες και θα γεννηθούν,
θα πεθάνουν σαν σπόροι…
για να γίνουν δέντρα.

Δέντρα θαυμάσια και περήφανα
που όλα μαζί μας λένε, σταθερά,
ν’ ακούμε την εσωτερική μας φωνή,
ν’ ακούμε προσεκτικά
τη σοφία των ονείρων – σπόρων που έχουμε μέσα μας.

Αυτά τα όνειρα δείχνουν το δρόμο
με σημάδια και σύμβολα όλων των ειδών,
σε κάθε γεγονός, σε κάθε στιγμή,
στα πράγματα και στα πρόσωπα,
στον πόνο και στην ευχαρίστηση,
στο θρίαμβο και στην αποτυχία.

Το όνειρο μας μαθαίνει, στον ύπνο ή στο ξύπνημα,
να βλέπουμε, να ακούμε, να συνειδητοποιούμε.
Μας δείχνει την πορεία με φευγαλέα προαισθήματα
ή με εκτυφλωτικά φωτεινές αστραπές.

Κι έτσι μεγαλώνουμε
αναπτυσσόμαστε
και εξελισσόμαστε…

Κι μια μέρα, ενώ διασχίζουμε
αυτό το αιώνιο παρόν που ονομάζουμε ζωή,
οι σπόροι των ονείρων μας
θα μετατραπούν σε δέντρα
και θα ξεδιπλώσουν τα κλαδιά τους,
που σαν γιγάντια φτερά
θα διασχίσουν τον ουρανό,
ενώνοντας με μία μόνο γραμμή
το παρελθόν μας με το μέλλον μας.

Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε…
Τους συνοδεύει μια εσωτερική σοφία…
Γιατί κάθε σπόρος ξέρει

Πώς να γίνει δέντρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου